f***ball

F***ball o fantomowe pas de deux z moją byłą sąsiadką z dołu, inspirowane manifestem Didiera Drogby. To połączenie tańca, choreopolityki i Galactik Football. Performans poszukuje sposobów na przepisanie zasad gry i wyobrażenie sobie innego rodzaju wspólnoty – opartej nie na tożsamości narodowej, lecz na tymczasowych sojuszach i przypadkowych spotkaniach.

​

W 2005 roku męska reprezentacja Wybrzeża Kości Słoniowej po raz pierwszy w historii awansowała do finałów Mistrzostw Świata. Tuż po meczu, podczas transmisji na żywo, Didier Drogba uklęknął w szatni i w imieniu całej drużyny zaapelował o pojednanie narodowe – o zawieszenie broni między północą a południem kraju, między rządem a rebeliantami. Apel Drogby o przeprowadzenie wyborów przyczynił się do zakończenia konfliktu zbrojnego i doprowadził do podpisania formalnego porozumienia pokojowego w 2007 roku.

​

Przenieśmy się teraz pamięcią do Polski roku 2012. Symulując faule i tańce, spróbuję przeprosić ducha mojej sąsiadki za cały hałas, który robiłem w dzieciństwie. Score infekuje społeczno-polityczne napięcia w Polsce i dalej. Po lewej stronie klatki piersiowej, zamiast orła, znajduje się sutek, a pod nim ukryte serce. Chcemy otworzyć nasze klatki piersiowe – z miłości – i nigdy więcej nie pozwolić, by otwierano je przez obcych w imię orła, który odleciał już dawno temu.