kółko postbaletowe

kółko postbaletowe to 6 spotkań, które wyrastają z potrzeby projekcji miejsca wspólnego kwestionowania porządku baletowego treningu.

Spotkania umożliwiają twórcze eksperymentowanie, błądzenie i zabawę, przemyślając normy baletowe oraz odnosząc się do ich choreopolitycznego potencjału. Nie uczymy baletu. Nie oczekujemy technicznej perfekcji. Interesuje nas porażka jako strategia twórcza, cielesność jako archiwum i metody protestu poprzez pamięć.

Zachęcamy osoby z różnym doświadczeniem. Spotkania są dostępne dla różnych ciał, tożsamości, możliwości i wrażliwości. Projekt stawia na równościową relację z uczestnikami, otwierając się na ich wiedzę, fantazje, marzenia, doświadczenia, lęki i wizje tego, czym balet jest, czym nie jest, czym był, czym będzie i czym mógłby się stać. Chcemy stworzyć przestrzeń opartą na radykalnej trosce - przestrzeń, która bazując na nieformalności i błędzie, proponuje alternatywną pedagogikę tańca klasycznego.

kółko dzieli się na dwie lokalizacje:
CSW Kronika (trening poprzez rozmowy)
Pałac w Miechowicach (praktyki choreograficzne)

Zapraszamy na kolektywną intelektualną przygodę. Bądźmy dziwni, chodząc na roztańczone kółko po godzinach. To propaganda w różowe kokardki. Złamane drążki, nerwy i granice zapomnienia. Kroniki baletowe symulujące nieobecną wiedzę, gdzie „głupota i roztargnienie działają ramię w ramię, otwierając nowe ścieżki bycia w relacji z czasem, prawdą, istnieniem, życiem i umieraniem” (J. Halberstam, ‚Przedziwna Sztuka Porażki’).